WEEK 7: Energievreters

Deze week ben niet ik de brandende motor geweest achter mijn opruimproject, maar was mijn vriend dat. Onze schuur is zó vol, dat je niet eens bij de fietsen kunt. Dat komt onder andere door een grote koelkast die sinds onze verhuizing daar al die tijd heeft gestaan. In het begin hebben we hem een tijdje gebruikt, maar dat vonden we toch wel zonde van de energie. Vooral als je je na een tijdje realiseert dat je ook nog eens een werkende koelkast in de schuur hebt staan waar je al maanden niet meer in gekeken hebt. Stond vooral bier in hoor, dus het was niet zo dat ie inmiddels weg was gewandeld van de bacteriën. Maar zonde is het wel, dus hadden we hem al een paar jaartjes uitstaan. Vorige week was mijn vriend al aan het uitzoeken wat een 15 jaar oude koelkast op...

WEEK 6: Lijstjes!

Terwijl ik de kop typ “Week 6” denk ik; jeetje, week 6 alweer? En schiet het al op vind ik? Ik vind van wel. Niemand die het zal zien, maar ik merk gewoon verandering in mijzelf. Mijn humeur is beter geworden en ik ervaar veel meer rust. Hoe komt dat nou? Oplossingen zitten eigenlijk in de simpelste dingen. Bij mij zit het em in deze twee; Ik ben lijstjes gaan maken; Ik ben met 1 taak bezig en met niets anders. Eerst die lijstjes. In mijn vorige blog schreef ik er al over en ik kreeg er behoorlijke stress van. Het opzetten van een gigantisch systeem met projecten en actiepunten vond ik nogal lastig. Dit kwam vooral doordat ik worstelde met het systeem zelf. Hoe orden je nu alles zó, dat je er altijd overzicht over houdt? Zo ben ik naast een Excel bestand een...

WEEK 5: Stand van zaken

Inmiddels is de eerste maand van de 12 verstreken. Tijd voor een kleine terugblik…. Na een geweldige start waarbij ik behoorlijk aan het opruimen ben geslagen, volgde een kleine terugslag. Ik denk aan het incident met de declaratie bij de verzekering. Die fout ga ik niet meer maken. Het maakte dat ik bewuster en serieuzer moest bedenken wat ik weg wil doen en wat niet. Ik werd er gisteren ook weer mee geconfronteerd. Terwijl mijn vriend bij een gezellig gesprekje over bier de bierencyclopedie erbij pakte, dacht ik: “Jezus, het is mijn boek niet, maar deze had ik zeker allang weggegooid”. En ineens vond ik dat doodzonde! Hoe leuk is het om een bierencyclopedie achter de hand te hebben als je het toevallig eens over bier hebt? Maak je toch zeker...

WEEK 2: Down memory lane

Blijkbaar heeft mijn opruimwoede ook vat gekregen op anderen. Zo is mijn moeder aan de slag gegaan met het opruimen van haar logeerkamer. Haar aanpak is alleen een stuk gedurfder; de hele fotocollectie is onder handen genomen en ook een stapel 8mm films lag al klaar in een tas voor de stort. Ik schrok me een hoedje! Hoe kun je zulke waardevolle spullen weggooien? Ondanks het feit dat mijn huis drastisch leger moet, kon ik dit niet over mijn hart verkrijgen en heb ik de films, waarop mijn jeugd voor de eeuwigheid was vastgelegd, mee naar huis genomen. Stapels zijn het er. Geen idee waar ik ze kwijt moet, maar het is niet anders. Met een geleende projector zat ik de volgende avond klaar voor de eerste film. Ik kreeg een brok in mijn keel die er de rest van de week...

WEEK 1: Stel jezelf de vraag; “Waarom……?”

En dus ben ik aan de slag gegaan met GTD. Zoals ik in verschillende zelfhulpboeken heb gelezen, wordt er vroeg of laat van je gevraagd één of meerdere vragen te beantwoorden. Dit zijn altijd vragen waarbij je diep in jezelf moet duiken om een antwoord te vinden. Afhankelijk van het onderwerp van het boek variëren de vragen van “is het waar wat je denkt?”, “wat zou er gebeuren als je dit of dat zou doen?” tot “waarom wil je dit of dat?” Vaak zijn ze ook nog eens heel streng. Met zomaar een antwoord wordt geen genoegen genomen. De bedoeling van dit soort vragen is immers om onbewuste negatieve processen aan het licht te brengen en deze voor eens en altijd te tackelen. Ga er maar aan staan! Ook in GTD ontkom je hier niet aan. Zij het een stuk zakelijker, zul je...

Hoera! Ik ben begonnen!

Ik ben van nature een enorme piekeraar. Vaak moet ik grote mentale hobbels uit de weg ruimen, wil ik tot iets komen. Ik heb veel plannen gemaakt de afgelopen jaren waar niets van terecht is gekomen. Dat gaat meestal zo: ik bedenk een leuk plan, – bijvoorbeeld het faciliteren van een ontmoetingsplek voor zzp-ers,- dat deel ik vervolgens vol overtuiging met mijn vrienden. Ik heb in grote lijnen helder hoe ik dit wil aanpakken en heb er alle vertrouwen in dat ik dit plan ga realiseren. Vervolgens slaat de twijfel toe. Is dit eigenlijk wel zo`n goed idee en zijn er niet 1000-en anderen die dit veel beter kunnen dan ik? Gaandeweg wordt mijn briljante plan steeds vager. Ik ‘vergeet’ langzaamaan hoe ik dit wilde gaan aanpakken en weet ik niet eens meer waarom ik...